పరాశరుడు వేదవ్యాస మహర్షి తండ్రి. ఆయన విష్ణుపురాణ ప్రవక్త. విష్ణుపురాణం ప్రధానంగా విషయ ప్రాధాన్యంతో కూడినది. విస్తారమైన వర్ణనలు ఇందులో ఎక్కువగా కనిపించవు.
“పురాణాలకు ఐదు ప్రధాన లక్షణాలు ఉన్నాయి.
అవి సర్గ, ప్రతిసర్గ, వంశ, మన్వంతరాలు మరియు వంశానుచరితం. సర్గ అంటే సృష్టి, ప్రతిసర్గ అంటే ప్రళయం మరియు కశ్యప ప్రజాపతి మొదలైన వారి ద్వారా జరిగే ద్వితీయ సృష్టి.
పాలకుల వంశాలు మరియు ప్రసిద్ధ వ్యక్తుల చారిత్రక సంఘటనలు పురాణాలలో ముఖ్యమైన భాగాన్ని ఆక్రమించాయి. ఇటువంటి పురాణాలను చెప్పే వారిని సూతులు అని పిలిచేవారు.
చాణక్యుడు తన అర్థశాస్త్రంలో పాలకులు సాయంత్ర సమయంలో ఇతిహాసాలు మరియు పురాణాలను వినాలని పేర్కొన్నాడు. (5వ అధ్యాయం, 13వ, 14వ గద్య భాగాలు). ఇలా చేయడం ద్వారా పొందిన జ్ఞానం వారి పరిపాలనలో వారికి సహాయపడి ఉండవచ్చు.
శ్రీవైష్ణవులకు విష్ణుపురాణం అత్యంత ప్రామాణికమైనది. శ్రీకృష్ణదేవరాయలు తన తెలుగు కావ్యమైన ఆముక్తమాల్యదలో విష్ణుపురాణంలోని కథలను చిత్రించారు.
ఈ పురాణం ఇతరులకు కూడా ప్రామాణికమైనదే.